Поглиблений розбір

Числа 14:19

Простий, ясний розбір цього вірша. Читати розділ →

Прости ж провину цього народу через велику милість Свою, як проща́в Ти цьому наро́дові від Єгипту й аж сюди!“

Коментарі

Витяги з опублікованих коментарів, щоб закласти основу прочитання.

Keil-Delitzsch Old Testament Commentaryвірш 19

Uproar among the People. - Num 14:1-4. This appalling description of Canaan had so depressing an influence upon the whole congregation (cf. Deu 1:28 : they "made their heart melt," i.e., threw them into utter despair), that they raised a loud cry, and wept in the night in consequence. The whole nation murmured against Moses and Aaron their two leaders, saying "Would that we had died in Egypt or in this wilderness! Why will Jehovah bring us into this land, to fall by the sword, that our wives and our children should become a prey (be made slaves by the enemy; cf. Deu 1:27-28)? Let us rather return into Egypt! We will appoint a captain, they said one to another, and go back to Egypt."

Відкрити джерело ↗
Matthew Henry Bible Commentaryвірш 19

This chapter gives us an account of that fatal quarrel between God and Israel upon which, for their murmuring and unbelief, he swore in his wrath that they should not enter into his rest. Here is, I. The mutiny and rebellion of Israel against God, upon the report of the evil spies (Num 14:1-4). II. The fruitless endeavour of Moses and Aaron, Caleb and Joshua, to still the tumult (Num 14:5-10). III. Their utter ruin justly threatened by an offended God (Num 14:11, Num 14:12). IV. The humble intercession of Moses for them (Num 14:13-19). V. A mitigation of the sentence in answer to the prayer of Moses; they shall not all be cut off, but the decree goes forth ratified with an oath, published to the people, again and again repeated, that this whole congregation should perish in the wilderness, and none of them enter Canaan but Caleb and Joshua only (v. 20-35). VI. The present death of the evil spies (Num 14:36-39). VII. The rebuke given to those who attempted to go forward notwithstanding (Num 14:40-45). And this is written for our admonition, that we "fall not after the same example of unbelief."

Відкрити джерело ↗
Tyndale Open Study Notesвірш 19

14:19 Israel’s history since leaving Egypt had been a series of transgressions forgiven by the Lord (chs 11–12; Exod 15:22-27; 17:1-7; 32:1-14; Lev 10).

Відкрити джерело ↗

Перехресні посилання

Інші уривки, які спільнота найчастіше пов'язує з цим. Торкнись, щоб прочитати.

Вихід 34:9ранг 8

та й сказав: „Якщо я знайшов милість в очах Твоїх, Владико, то нехай же Владика йде серед нас, бо наро́д цей твердоши́їй. І Ти пробачиш нашу провину та наш гріх, і зробиш нас спа́дком Своїм“.

Вихід 32:32ранг 4

А тепер, коли б Ти пробачив їм їхній гріх! А як ні, — витри мене з книги Своєї, яку Ти написав“.

Йона 4:2ранг 4

І молився він до Господа та й казав: „О Господи, чи ж не це моє слово, поки я ще був на своїй землі? Тому́ я перед тим утік до Таршішу, бо я знав, що Ти Бог милости́вий та милосердий, довготерпели́вий та многомилости́вий, і Ти жалку́єш за зло.

Якова 5:15ранг 3

і молитва віри вздоро́вить недужого, і Господь його піді́йме, а коли він гріхи був учинив, то вони йому простяться.

Ісая 55:7ранг 3

Хай безбожний покине дорогу свою, а круті́й — свої за́думи, і хай до Господа зве́рнеться, — і його Він помилує, і до нашого Бога, бо Він пробачає багато!

Йона 3:10ранг 3

І побачив Бог їхні вчинки, що звернули зо своєї злої дороги, і пожалував Бог щодо того лиха, про яке говорив, що їм учинить, і не вчинив.

Даниїл 9:19ранг 3

Господи, вислухай! Господи, прости! Господи, прислу́хайся й зроби! Не опізняйся ради Себе, мій Боже, бо Ім'я́ Твоє кли́четься над Твоїм містом і над Твоїм наро́дом!“

Михей 7:18ранг 3

Хто Бог інший, як Ти, що прощає прови́ну і пробачує про́гріх останку спа́дку Свого́, Свого гніву не де́ржить наза́вжди, бо кохається в милості?

Вихід 33:17ранг 3

І промовив Госпо́дь до Мойсея: „Також цю річ, про яку говорив ти, зроблю́, бо ти знайшов милість в оча́х Моїх, і Я знаю на ім'я́ тебе“.

1-а царів 8:34ранг 3

то Ти почуєш із небес, і про́стиш гріх наро́ду Свого, Ізраїля, і ве́рнеш їх до землі, яку дав Ти їхнім батькам.

Твої роздуми